Macro economics Flash News

Η νεοφιλελεύθερη τρομοκρατία στο θέμα της δραχμής

Δεν ήμουνα ποτέ υπέρ της υιοθέτησης του εθνικού νομίσματος, ούτε βέβαια η σελίδα μας, ενώ τα προβλήματα της έχουν παρουσιαστεί από τον κ. Βιλιάρδο στη ανάλυση του «Τα ερωτηματικά της δραχμής». Πιστεύω επί πλέον πως το ευρώ αποτελεί ένα πολύτιμο περιουσιακό μας στοιχείο, το οποίο δεν θα έπρεπε για κανένα λόγο να παραδώσουμε χωρίς να αποζημιωθούμε.

Παρά το ότι τώρα είμαι φιλελεύθερος, συμφωνώ με την κυρία Κωνσταντοπούλου, όσον αφορά το ότι, εάν τεθούμε απέναντι στο δίλημμα «Δημοκρατία ή Ευρωζώνη και ΕΕ», τότε θα έπρεπε να επιλέξουμε ασφαλώς τη Δημοκρατία. Επίσης όσον αφορά το δίλημμα «Υποτέλεια ή Έξοδος από το ευρώ», όπου δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε το πρώτο, προδίδοντας τους βουλευτές της, τους Έλληνες και την πατρίδα της, αν και πρόκειται για ένα ψεύτικο δίλημμα (άρθρο).

129

Από το σημείο όμως αυτό, έως το να συγκρίνουμε την υιοθέτηση του εθνικού νομίσματος με τις υποτιμήσεις που υπέστη το ρουμανικό, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989, όπως ο κ. Παπαγεωργιάδης (πηγή: liberal.gr), με τις παρακάτω αναφορές του, είναι ενδιαφέρον μεν, κάτι περισσότερο από υπερβολικό:

Δεκέμβριος 1989: Πτώση του Nicolae Ceausescu

Τον Δεκέμβριο του 1989 ο κομμουνιστής δικτάτορας ανατρέπεται, παραδίδοντας τη χώρα του με:

– Τεράστιες ελλείψεις τροφίμων

– Μερικές ώρες θέρμανση / ημέρα και λίγες περισσότερες ηλεκτρικό ρεύμα

– Εξαιρετικά καλές υποδομές

– Μηδενικό εξωτερικό χρέος

1 $ = περίπου 15 Lei (στη μαύρη αγορά, λιγότερο στην επίσημη)

 

1990: Δραματικές εξελίξεις και υποτίμηση 50%

Το 1990 η χώρα έζησε πρωτοφανείς καταστάσεις, με νεκρούς και πολιτική αστάθεια. Το νόμισμά της, που πρώτη φορά βγήκε στον διεθνή ανταγωνισμό, υποτιμήθηκε περίπου 50%. Ο πληθυσμός ζούσε ακόμη αξιοπρεπώς.

1 $ = περίπου 22,43 Lei

 

1991: Ο λαϊκισμός θεριεύει και η υποτίμηση ξεκινά

Το 1991 η πλειοψηφία των πολιτικών προέβη σε πλειοδοσία λαϊκισμού και ψευδών υποσχέσεων. Με τη χώρα να μην προχωρά σε μεταρρυθμίσεις, τα έσοδα να πέφτουν και τον κόσμο να καταφεύγει στις παρατράπεζες που υπόσχονταν μεγάλες αποδόσεις, το νόμισμα κατέρρευσε.

1 $ = περίπου 76,39 Lei

 

1992: Εκλογές και «δεν πουλάμε τη χώρα μας»

Στις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά από 50+ χρόνια, οι σοσιαλιστές κερδίζουν, υποσχόμενοι ότι «δεν θα πουλήσουμε τη χώρα μας στους ξένους». Στην πράξη έκαναν το αντίθετο, με τρόπο που απέχει παρασάγγας από αυτό που θεωρούμε «διαφάνεια», πουλώντας εργοστάσια σε «παράξενους» επενδυτές που τα πούλησαν ως σκραπ. Το εθνικό νόμισμα πλέον μπαίνει σε τροχιά ελεύθερης πτώσης…

 1 $ = περίπου 307,95 Lei

 

1993: Αρχίζουν να σκάνε οι παρατράπεζες

Το 1993 ήταν η πρώτη χρονιά που οι Ρουμάνοι πραγματικά μπήκαν στο σπιράλ της καταστροφής. Οι παρατράπεζες άρχισαν να χρεωκοπούν και ο κόσμος άρχισε να χάνει μαζικά τα χρήματά του. Ελάχιστα βοήθησε το φθηνό νόμισμα, που υποτιμούνταν καθημερινά.

1 $ = περίπου 760,05 Lei

 

1994: Παρά τις φτηνές τιμές (λόγω νομίσματος), καταρρέουν οι εξαγωγές

Η ραγδαία πτώση του εθνικού νομίσματος δεν βοήθησε την οικονομία να ανακάμψει. Οι εξαγωγές υποχώρησαν σημαντικά, ενώ ξεκίνησαν και οι ελλείψεις ανταλλακτικών για τον μηχανολογικό εξοπλισμό των επιχειρήσεων. Για νέες επενδύσεις, ούτε λόγος. Αντίθετα, καταστρέφονταν οι παλιές.

1 $ = περίπου 1.655,09 Lei

 

1995: Μερική συγκράτηση, με τους μισθούς «σκιά» του παρελθόντος

Με το νόμισμα να έχει υποτιμηθεί περίπου 100 (εκατό) φορές σε 5 χρόνια, οι μισθοί των πολιτών δεν τους επέτρεπαν πλέον να αγοράσουν ούτε τα απαραίτητα για την οικογένειά τους. Οι ελλείψεις καταναλωτικών ειδών (που ξεκίνησαν το 1992) ήταν ορατές σε κάθε κλάδο. Η πλούσια Ρουμανική αγροτική γη (140 εκ. στρέμματα), αυτή που κάποτε τάιζε τη χώρα και παρήγαγε σιτάρι για εξαγωγές, πλέον έμεινε ακαλλιέργητη σε ποσοστό πάνω από 70%.

1 $ = περίπου 2.033,26 Lei

 

1996: Εκλογές και «δεξιά» κυβέρνηση με στόχο την ανόρθωση της οικονομίας

Με τον κόσμο να έχει αγανακτήσει, στις εκλογές του 1996 εκλέγονται άνετα οι «δεξιοί». Υπόσχονται ανόρθωση της οικονομίας και μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Παρά το φθηνό νόμισμα, οι επενδύσεις είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

1 $ = περίπου 3.082,60 Lei

 

1997: Σκληροί κεφαλαιακοί έλεγχοι

Ενώ την προηγούμενη χρονιά το εθνικό νόμισμα υποτιμήθηκε «μόνο» 50%, το 1997 η πτώση επιταχύνθηκε. Οι σκληροί κεφαλαιακοί έλεγχοι δεν μπόρεσαν να ελέγξουν το πρόβλημα. Η έννοια του «σκληρού συναλλάγματος» ήταν παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, όμως από αυτή τη χρονιά απέκτησε σχεδόν «μαγική» ιδιότητα. «Έχει δολάρια αυτός»…

1 $ = περίπου 7.167,94 Lei

 

1998: Πρώτες «σοβαρές» αποκρατικοποιήσεις αλλά η εξαθλίωση απλώνεται

Το 1998 γίνονται οι πρώτες σοβαρές προσπάθειες για αποκρατικοποιήσεις των δομών που πλέον είχαν απαρχαιωθεί. Με μεγάλο αγώνα και ακόμη σκληρότερα μέτρα, το νόμισμα υποχωρεί «λιγότερο του 30%» σε ετήσια βάση.

1 $ = περίπου 8.876,60 Lei

 

1999 – 2000: Το αποκορύφωμα της κρίσης

Τη διετία 1999 – 2000 η οικονομική καταστροφή και κρίση έφτασε στο αποκορύφωμά της. Η οικονομία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ο βασικός μισθός έφτασε στα όρια του ανεκδότου, οι συντάξεις που δίνονταν με όρους 1990 αντιστοιχούσαν πλέον σε φαγητό 2 – 3 ημερών. Το νόμισμα της χώρας κατέρρευσε σε χειρότερο βαθμό από κάθε άλλη φορά. Το 2000 χρειάστηκε οικουμενική κυβέρνηση για να «συμμαζέψει» τα πράγματα. Το ΑΕΠ της χώρας ήταν πια κλάσμα αυτού που παρέδωσε ο κομμουνιστής δικτάτορας και το νόμισμα είχε υποτιμηθεί πάνω από 1.000 (χίλιες φορές). Οι (μεγάλοι) φόροι δεν πληρώνονταν.

 

  1. 1 $ = περίπου 15.333,81 Lei
  2. 1 $ = περίπου 25.926,00 Lei

 

2001 – 2004: Αλλαγή σελίδας

Στις εκλογές του 2000 επανήλθαν οι σοσιαλιστές. Βρήκαν μία χώρα χωρίς επενδύσεις και σοβαρή παραγωγή, με το νόμισμά της να παραπαίει και το 95% του λαού να πένεται / μεταναστεύει. Ακολούθησαν «φιλελεύθερη» πολιτική, άρχισαν να αποκρατικοποιούν, να εκσυγχρονίζουν, προσέγγισαν την Ευρωπαϊκή Ένωση και ξεκίνησαν τις διαδικασίες ένταξης της χώρας σε αυτή. Αποτέλεσμα: Το νόμισμα σταμάτησε να καταρρέει και ξεκίνησε δυναμική οικονομική ανάπτυξη, που πρώτα φάνηκε στις τιμές των ακινήτων.

(Οι διαδικασίες τους δεν ήταν ιδιαίτερα διαφανείς, για αυτό και ο τότε πρωθυπουργός φυλακίστηκε δις για διαφθορά, όπως και πολλοί υπουργοί της περιόδου).

 

21 Ιανουαρίου 2004

Ο υποφαινόμενος προσγειώθηκε στη χώρα. Τη βρήκε με:

– ΑΕΠ υπο-πολλαπλάσιο του Ελληνικού

– Βασικό μισθό 45 Ευρώ

– Προβληματική ζωή για το 85% των κατοίκων

– 42.000 Lei να αντιστοιχούν σε 1 Ευρώ

Συμπτωματικά (ή όχι), η μεγάλη ανάπτυξη της Ρουμανίας ξεκίνησε από τότε. Οι Ρουμάνοι έχασαν 15 χρόνια μέχρι να καταλάβουν το συμφέρον τους. Η ενεργειακή τους αυτονομία σε πετρέλαιο (80% της κατανάλωσης), οι απέραντες εύφορες εκτάσεις και τα άπειρα άλλα πλεονεκτήματά τους δεν τους έσωσαν.

 

Δεν πιστεύω βέβαια πως το άρθρο είναι κακοπροαίρετο ή σκόπιμο, αλλά το θεωρώ υποκειμενικά ανάρμοστο και τρομοκρατικό. Ειδικά σε μία εποχή που η χώρα μας πρέπει να αμυνθεί απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται από τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό που προωθεί η γερμανική κυβέρνηση στην Ευρώπη, για να υποδουλώσει τους πάντες με τα οικονομικά της όπλα.

Σε κάθε περίπτωση, η ισχύς ενός νομίσματος εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τα πλεονάσματα της χώρας του στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Εάν αυτό είναι θετικό, με πλεονάσματα πάνω από 5% (όπως της Δανίας, της Ελβετίας, της Σουηδίας κλπ), τότε το νόμισμα δεν έχει κανένα πρόβλημα υποτίμησης.

Η Ελλάδα έχει έλλειμμα της τάξης του -1,8% (2015), αλλά είναι σε θέση να επιτύχει γρήγορα πλεόνασμα, εάν αυξήσει τις μηδενικές σχεδόν εξαγωγές της, έστω στα επίπεδα της Πορτογαλίας. Επομένως, δεν υπάρχει καμία απολύτως σύγκριση με τη Ρουμανία, όσο και αν το επιδιώκει κανείς για λόγους που εύκολα μπορούμε όλοι να υποθέσουμε (26.05.16 / Άρης Οικονόμου)

Κυοφορείται η διάλυση της Ευρωζώνης, από πολλές χώρες-μέλη της μαζί
Επίκεντρο του νέου χρηματοπιστωτικού σεισμού θα είναι η Γερμανία ή/και η Ιαπωνία